ذکر

" ذکر در حقیقت سیر سالک است از ظاهر به باطن برای کشف حقیقت درمواطن غیب "

حضرت شاه مقصود صادق عنقا

ذکر به معنای یادآوری به خصوص یادآوری خداوند متعال میاشد. اهمیّت ذکر به عنوان یکی از روش های عملی در عرفان به حدی می باشد که قرآن کریم در ٤٦ آیه به آن اشاره فرموده .

"مرا بیاد آورید تا شما را بیاد آورم "

قرآن کریم (٢:١٥٢)

ذکرو یاد خداوند ما را به مرکزیت حقیقتمان که عقدهٔ حیاتی در قلب می باشد مرتبط میسازد. سالک بدین طریق به مدد جذبهٔ عشق خداوند، هماهنگی و یگانگی با معشوق را تجربه میکند.

ذکر معمولا″ بطور دسته جمعی اجرا میشود . ذاکر به حالت چهارزانو نشسته کلیهٔ توجه و حواس خود را به روی عقده حیاتی قلب متمرکز مینماید. با حرکت بدن ،از طرف چپ به راست به شکل علامت بی نهایت هر بار از مرکزیت قلب گذر کرده و آیاتی از قرآن و یا اشعاری از عرفا را با ریتمی دلنواز تکرار میکند.