""ذکر" این نحوه راز و نیاز عاشقانه با خالق هستی ، منحصر به صوفیان و یکی از اصول مهم اجرائی در روش و طریق آنهاست. معنای تحت الفظی ذکر "یادآوری" و خصوصاً یاد آوردی خداوند میباشد.
ذکر، بصورت گروهی اجرا می گردد. معمولاً به یک کلمه یا یک جمله از آیات و اشعار عرفا، آهنگ و ریتم داده می شود، که همراه با یک حرکت به شکل علامت هشت بر عکس انگلیسی( ∞) از طرف چپ به راست که نمایانگرعلامت بینهایت می باشد، همراه می گردد. ذکر صوفیان با یک نوایی بی نظیر و گاهی با بکار گرفتن آلات موسیقی که ترکیبی از موسیقی مدرن و سنتی می باشد، همراه است. آلات موسیقی شامل : دف، نی ، گیتار، کی برد، تنبک و سه تار می باشند.
ابیات زیر از کتاب "غزلیات" حضرت مولانا المعظم صادق عنقا می باشند. نمونه ای از اذکاریست که مورد اجرا قرار می گیرد.
