"قلب دروازه حیات است
و عشق کلید در آن می باشد."
--حضرت صلاح الدین علی نادرشاه عنقا، پیر اویسی--

جشن صوفی درسال دو بار تشکیل می شود. هدف این جشن رساندن این پیام از عرفان می باشد که : "عشق" تنها نیروی و عاملی است که ما را در سرتاسر گیتی به هم متحد می کند.

جشن صوفی، با خواندن شعرهای زیبا با زبان های مختلف، ذکر صوفی، موزیک های الهام بخش شرقی و غربی، تمرکز عرفانی و سخنرانی در باره تعلیمات عارفان مشهور، برگزار میشود.

افراد شرکت کننده در این جشن با آداب و رسوم و فرهنگ های مختلف، مذاهب مختلف از جمله مسلمان، مسیحی، یهودی، بودائی وهندی فرقه های مذهبی دیگر می باشند. هماهنگی و اتحاد گروه شرکت کنندگان میتواند بیانگر عشق و وحدتی که در عرفان از آن صحبت میشود ، می باشد. ویژگی این جشن صوفی این است که این "طریق و راه عرفانی" هیچ توجهی به برچسب های اجتماعی و مذهبی ندارد. و فقط دعوت به متحد شدن به آن جوهره حقیقی و هستی هر انسان می باشد.