جشن نوروز

نو بهار آمد و شد تازه و تر باغ و چمن> وقت آن شد که بپرسم زچمن کو گل من
حضرت صلاح الدین علی نادرعنقا

نوروز جشن باستانی ایرانیان می باشد که آغاز فصل بهار٫ شکوفا شدن طبیعت وعرضه لطافت های آن را نوید میدهد.در لحظه تحویل، که مطابق با روز بیست و یکم مارچ درتقویم میلادی است،سال نو ایرانی آغاز و جشن گرفته میشود. قدمت جشن نوروزی بیش از ٣٠٠٠ سال میباشد. جشنی که نوید تجدید زندگی و حیات نو و بیداری همگان رابعداز سردی و سختی های فصل زمستان میدهد.

انجمن صوفی مکتب طریقت اویسی شاه مقصودی هر ساله مراسمی را برای بزرگداشت نوروز برگزار می کند. یکی از مهمترین و زیباترین رسمهای برگزاری این جشن انداختن سفره هفت سین میباشد، این هفت سین هر کدام سمبل تبرک و تولدی نو برای یکی از مظاهر طبیعت و عوالم روحانی جان میباشند.

طبق تعالیم عرفای شامخین عدد هفت حاکی ازآفرینش خلقت درهفت روز وهمچنین هفت مرتبه درسیرخودشناسی سالک میباشد.

عرفا در طول تاریخ اهمیت بسیاری برای نوروز قائل بوده اند و به معانی لطیف و روحانی آن که نمایانگرتولد دوباره و شکوفایی روح است اشاره فرموده اند. حضرت مولانا المعظم شاه مقصود صادق عنقا پیر طریقت اویسی در کتاب حماسه حیات میفرمایند:

عید گیریم به نقل و گل و می

عمر باقی بگذاریم به وی

عهد گل دیر نپاید می گیر

عمر فانی چو نمی پاید دیر

عارف بزرگ معاصر حضرت صلاح الدین علی نادر عنقا در خصوص پیام باطنی نوروز و حیات نو می فرمایند:

نوبهار آمد و شد تازه و تر باغ و چمن

وقت آن شد که بپرسم ز چمن کو گل من